Er zijn ondertussen meerdere verhalen over onze medewerkers en diens carrières geplaatst. Iedere carrière begint ergens; met een droom, een studie, een hoop tentamens en… stagelopen. Sinds september 2025 loopt Lisa Boekelman met veel plezier stage bij Boba in het team Rotterdam Oost. Met ruimte om te leren, uit te proberen én te lachen, danst zij door haar stage heen. Dit is het verhaal van… Lisa Boekelman.
De wieg van Lisa heeft in Barendrecht gestaan. Behalve dat de wieg natuurlijk al lang vervangen is, is er verder weinig veranderd: Barendrecht is altijd haar thuis gebleven. Hierover vertelt Lisa: “momenteel woon ik nog thuis, samen met mijn ouders, twee zusjes en de hond. In Barendrecht ben ik geboren en getogen, dat is ook echt mijn plek. Het is gewoon heel fijn om in de buurt van de stad te zijn, maar er niet middenin te wonen. Zó’n stadsmens ben ik ook weer niet. Als ik op mezelf ga wonen, wil ik ook wel in Barendrecht blijven, of in ieder geval in de buurt.”
Met Lisa, haar moeder en haar twee zussen wordt huize Boekelman voornamelijk gevormd door de vrouwen, met ritmische en muzikale genen bovendien. Toen Lisa zes jaar oud was, begon zij al met dansen. Vreemd was dat niet; ook haar moeder heeft jarenlang gedanst. Zij was the original, zoals Lisa zegt. In navolging van Lisa hebben ook haar zusjes de dansschoenen aangetrokken. Het dansen ging Lisa goed af, rond haar 14de mocht zij met een leuk team meedoen aan nationale danswedstrijden. “Dat was een heel leuke tijd waarin we ook onderweg door heel Nederland waren. Uiteindelijk ben ik daarmee gestopt om mij meer te kunnen focussen op mijn opleiding en toekomst. Nu dans is af en toe in mijn vrije tijd, vooral voor mijn plezier, wat ik combineer met zingen en een bezoekje aan de sportschool op zijn tijd.”
Geleidelijk maakten de danspasjes op de maat plaats voor een studiekeuze op maat. Deze keuze viel op de PABO, waarmee zij haar studententijd begon. Over de PABO vertelt Lisa: “het werken met kinderen vond ik altijd heel leuk. In de loop van de tijd merkte ik ook dat ik steeds meer geboeid werd door het analyseren van het gedrag van hen. Wat maakt dat een kind boos wordt of andere emoties toont? Hierdoor merkte ik daarentegen wel dat een andere studierichting mij misschien beter zou passen. Na twee jaar PABO heb ik daarom besloten om over te stappen naar Toegepaste Psychologie. En ik kan nu zeggen dat dat een hele goede keuze is geweest. Hierin vind ik de verdieping die ik zocht en heb ik het ook gewoon onwijs naar mijn zin.”
Na een uitstapje naar de PABO, heeft zij haar richting gevonden. Over haar studietijd als toekomstig toegepast psycholoog vertelt zij: “momenteel zit ik in mijn derde studiejaar. Het gaat echt super snel! Eerder heb ik al eens stagegelopen bij een privépraktijk. Eigenlijk was dit vooral een observerende stage, maar later mocht ik ook écht aanschuiven en het gesprek aangaan met de cliënt. Dat vond ik zó interessant. Deze jongen had ook autisme en was ook cliënt bij Boba. Dit is toen mijn eerste kennismaking met Boba geweest.”
Na de afronding van deze stage, is Lisa verder gaan studeren. Boba bleef sindsdien in gedachten hangen. Hierna heeft zij nog wat onderzoek gedaan naar Boba én is zij Boba tegengekomen op een stagemarkt van de HBO Academy, waar zij haar studie volgt. “Toen ik Boba daar tegenkwam én ik jullie vacature tegenkwam voor de stage, dacht ik: “nu moet het gewoon zo zijn” en heb ik uiteindelijk gesolliciteerd.”
Ten tijde van dit gesprek heeft Lisa ongeveer 4 maanden stage gelopen bij Boba. Hoe is het voor haar geweest om stage te lopen bij Boba in een ambulante setting?
“In het begin vond ik het wel een beetje spannend dat het ambulant was. Ik wist ook niet heel goed hoe dat nu écht zou zijn. Je komt tenslotte in iemands eigen, vertrouwde omgeving. Dat leek me zo’n kwetsbaar idee. Nu is dat wel anders, ik vind het vooral heel leuk. Je moet het ook eigenlijk gewoon dóén. Voor cliënten is het daarbij ook juist fijn dat de coaching in hun vertrouwde omgeving plaatsvindt.”
Bij Boba heeft zij één vaste stagebegeleider die haar gedurende haar stageperiode begeleidt. Daarnaast loopt Lisa ook mee met andere collega’s uit het team om zo verschillende casussen en manieren van coaching vanuit meerdere perspectieven te kunnen zien. Lisa vult aan: “met veel collega’s rijd ik met de auto mee naar de cliënten. Bij André, mijn stagebegeleider, ga ik ook wel eens achterop uitwaaien de scooter. Met een scooter is dat ook makkelijk in het drukke centrum van Rotterdam. Daarbij valt mij op dat alle collega’s vanuit hetzelfde gedachtegoed van Boba werken: “ken je een persoon met autisme, dan ken je één persoon met autisme”. Zo probeert iedere collega zich echt aan te passen aan de cliënt en hierin zo goed mogelijk maatwerk te bieden. In het bieden van maatwerk merk ik ook weer dat iedereen ook weer zijn of haar eigen creativiteit gebruikt. Zo kan ik uit alle manieren van coaching delen oppikken die ik zelf wil gaan gebruiken in mijn coaching.”
Na een aantal maanden stagelopen is het vele onderweg zijn en het werken vanuit de thuisomgeving van de cliënten, steeds meer gewenning geworden. Hoe heeft zij de samenwerking met haar collega’s ervaren in het ambulante werkveld?
“Ik mag vooral niet klagen! Je ziet elkaar niet elke dag, maar wel regelmatig. Daarin is het contact goed met zowel mijn stagebegeleider, de collega’s in het team en teamleider Vivian. De lijntjes zijn heel kort en ik voel me goed bij alles betrokken. Tegen Vivian zei ik in het begin vaak “u”, ook omdat ik zo ben opgevoed, maar dat heb ik snel moeten afleren. Zij kan ook goed coachend en ondersteunend zijn voor de teams, zonder dat ze haar rol als teamleider verliest. Het is daardoor op een goede manier een informele sfeer en ook gewoon gezellig, als het kan. Net voor Kerst hadden wij ook een leuke kerstborrel met het team. Als er een enkele collega zonder kerstoutfit binnenkwam, zorgde Vivian er ook voor dat hij of zij wel een kerstmuts of iets anders op kreeg. Zo is er ook vooral ruimte voor humor en gezelligheid.”
Haar stageperiode bij Boba ervaart zij vooral dus erg positief, mede omdat er ook júíst de ruimte is om veel te zien en te leren. “Vanaf het begin werd al gezegd dat ik zo goed mogelijk begeleid zou worden om zo ook veel te kunnen leren. Als ik hierin ook ergens tegenaan zou lopen, voel ik ook de ruimte om dat te kunnen bespreken.”
Lisa sluit af: “Ik vind het gewoon heel leuk en ben gewoon heel positief over Boba. Het ambulant werken is uiteindelijk gewoon heel prettig, ondanks dat het in het begin spannend leek. Soms is datgene wat eng voelt, juist hetgeen waar je het meeste van leert.”
Waar kunnen wij jou mee helpen?
