Mathijs werkt al geruime tijd in de zorg, waar zijn carrière zich grotendeels heeft afgespeeld in de GGZ. Een aantal jaar geleden werd hij benaderd voor een functie bij Boba. Na enige tijd gewacht te hebben heeft hij in 2024 de stap gezet: autismecoach in Team ForZo (Forensische Zorg) bij Boba en daar heeft hij nog geen seconde spijt van gehad. Daarnaast is Mathijs ook fervent kickbokser. Een intensieve sport, maar normaal gesproken iets losstaand van de zorg. In Mathijs’ geval weet hij dit juist te combineren met zijn begeleiding. Hoe? Dat lees je hieronder. Dit is het verhaal van… Mathijs Schaap.
De GGZ dus, jarenlang de werkomgeving geweest van Mathijs. Zo heeft hij onder andere 8 jaar bij Yulius gewerkt, tot hij zijn overstap naar Boba maakte in 2024. Over zijn tijd bij Yulius vertelt hij: “daar heb ik veel leuke casussen gehad, waar echt een doel mee te behalen viel. Daar heb ik op verschillende afdelingen gewerkt: van een gesloten afdeling voor volwassen, een gesloten afdeling voor ouderen tot open afdelingen voor volwassenen en ouderen. Wat dat betreft kwam ik bijna overal. Het was ook mooi werk.“
In september 2023 is Mathijs gevraagd om de overstap naar Boba te maken. Eerst heeft hij dit even gelaten, echter kwam in de loop steeds meer het besef dat het tijd werd voor wat nieuws en dan wel bij Boba.
“Op een gegeven moment werden de cliënten bij Yulius steeds meer thuis behandeld en kreeg je steeds meer patiënten die terug bleven keren in de kliniek; daar haalde ik steeds minder mijn voldoening uit, merkte ik. Toen ben ik weggegaan bij Yulius en heb ik de overstap naar Boba gemaakt. Ik heb sowieso ook wel veel met de doelgroep autisme gewerkt, wat ik altijd een erg interessante doelgroep heb gevonden.”
Van deze stap heeft hij nog geen seconde spijt gehad, sterker nog: hij heeft het erg goed naar zijn zin bij Boba. De combinatie van autisme met forensische zorg bevalt hem erg goed. Omdat het team nog groeiende is, heeft hij op dit moment ook deels WMO-cliënten in zijn caseload, dus zonder forensische titel. Buiten zijn werk om toont Mathijs zich graag sportief als kickbokser. Voor hem is dat niet bij ‘alleen’ sporten gebleven, hij heeft hierin een mooie slag gemaakt tussen sport en zorg.
“Ik zit al vanaf mijn 6de in de vechtsport, en ik ben nu 49, dus reken maar uit. Op mijn 6de begon ik met judo. Alleen werd ik daar altijd op de grond gegooid, dan kreeg ik weer hoofdpijn… Dat vond ik niks, dat was voor mij niet de bedoeling van een leuke sport. Op mijn 8ste keek ik de film Karate Kid, toen ik wilde ik karate doen. Al langer trok kickboksen mij ook, alleen moest je in die tijd 15 zijn om dat te kunnen gaan doen. Toen ik 15 was, ben ik met mijn vader een keer gaan kijken. Toen ik de zaal in liep was ik meteen verkocht. Toen heb ik heb ik het eerst nog gecombineerd met karate, maar na 2 jaar ben ik volledig op kickboksen gegaan. Bij Yulius ontdekte ik dat ze bij GGZ Friesland GGZ kickboksen gaven. Toen kwam het idee om dat op te zetten, waarvoor ik ook een aantal opleidingen en cursussen gevolgd heb, waarna ik het later zelf opgezet. Vanaf dag één heb ik eigenlijk bijna nooit meer zonder cliënten gezeten, behalve in de coronatijd natuurlijk. Toen heb ik wel veel gedaan via video’s.”
Mathijs vervolgt: “Het is begonnen met vooral therapieën om mensen assertiever en weerbaarder te maken. Daarna ging ik steeds meer verdiepen in traumaverwerking en parkinsonboxing. In eerste instantie richtte ik me vooral op volwassenen. Later kwam er steeds meer de vraag of ik dit ook voor kinderen wilde bieden. Dit heb ik, samen met een aantal stagiaires, op kunnen starten.”
“Het lichaam liegt niet. Wij hebben overtuigingen over onszelf die feitelijk niet klopten. Zo heb ik bijvoorbeeld een oefening waarbij iemand moet doseren tijdens het boksen: eerst op 10%, één keer links en één keer rechts slaan. Dat wordt steeds opgebouwd, waarbij iemand zich op 100% helemaal kan laten gaan. Daarna wordt deze nog een keer gedaan, maar andersom: van 100% na 0%. Je ziet heel vaak, 99 van de 100 keer, dat iemand moeite heeft met het opbouwen óf het afbouwen om daarin het juiste percentage in te schatten. Dit is vaak illustrerend voor hoe iemand in het dagelijks leven en in sociale verstandhoudingen is. Als iemand moeite heeft met het afbouwen, kan dat bijvoorbeeld betekenen dat iemand in zijn of haar zorgrelatie moeite heeft om alles af te ronden. Soms kan iemand bij 30% “laat maar” denken en iets al als afgerond beschouwen. Soms kan ook iemand weer heel erg in zijn of haar eigen schulp zitten waarbij de stapjes tussen de percentages heel klein zijn. Aanvullend hierop, er is geen goed of fout. Het is vooral een stukje bewustwording om uiteindelijk barrières te doorbreken. Daarom heb ik ook een bokspop, Bob, aangeschaft. Iemand kan wel eens moeite hebben als ik tegenover hem of haar sta, dan is het slaan op bokspop Bob fijner. Soms gebruik ik dat wel eens bij cliënten. Zo merk je bij de ‘autistische burn-out’ dat iemand soms gewend is om al-tijd 100% te geven. Als iemand dan tijdens het boksen minutenlang 100% geeft, ervaart iemand hoe intensief dat is. Laat staan dat iemand dat tijdens zijn dagelijks leven dit de hele dag door doet. Bij GGZ Boxing is iemand dus vooral met zijn of haar lichaam bezig. Zo zorgt dit zowel mentaal als fysiek voor bewustwording. Dit is het ook heel dankbaar en mooi werk en echt leuk om te doen.”
Een vol en druk bestaan naast zijn functie bij Boba dus. Hoe vindt Mathijs hierin een goede balans voor zichzelf, om dag in dag uit zijn baan bij Boba, het kickboksen en zijn privéleven goed te kunnen blijven combineren en met dezelfde volle energie aan de slag kan blijven gaan?
“In een week besteed ik 2 à 3 dagen per week aan ggz kickboksen: op maandag, vrijdag en om de week op zaterdag. Daarnaast geef ik op woensdagochtend ook parkinsonboksen, waarna ik aan de slag ga voor Boba. Dinsdag en donderdag heb ik altijd een volle Boba-dag die om 8.00 uur start. Dit zijn dagen die ik zelf start met nog wat krachttraining, voordat ik mijn werkdag begint. Dat is inderdaad een drukke week. Daarentegen, het is heel lekker als je voor je werkdag al lichaamsbeweging hebt gehad, in mijn geval de krachttraining die ik voor mezelf doe op dinsdag en donderdag. Dan ga je heel anders je dienst beginnen dan als je met de auto gaat. Dat verschil heb ik wel gemerkt.”
De combinatie met het werk maakt het voor hem af. Hij voelt zich thuis en heeft een hele fijne groep collega’s om mee te werken. Team ForZo, waar hij in werkt, bestaat pas sinds oktober 2024 en is dus nog jong én groeiend. Daarbij heeft dit team ook veel potentie, volgens Mathijs.
Mathijs vertelt hierover: “voor mijzelf is het echt een nieuwe stap in mijn carrière. Hierin kan ik wel heel goed meenemen wat ik de afgelopen jaren heb geleerd in de zorg. Voor cliënten met autisme die ook een forensische titel hebben, zijn wij denk ik ook de meest geschikte plek.”
Over de samenwerking met de collega’s in zijn team vertelt hij: “iedereen is op zijn eigen manier creatief. Iedereen neemt wat mee op zijn of haar eigen manier, daar heb je bij Boba ook de vrijheid en de ruimte voor. Dat respecteren en waarderen we heel erg van elkaar. Daarmee is het ook stimulerend om met elkaar te werken. We gunnen het elkaar. Er is nieuwsgierigheid, je wordt geprikkeld om het uit te dragen.
Via mijn parkinsonboxing kwam ik bijvoorbeeld in contact met een kleindochter van één van de boksers, dat ging toen over de film Inside Out. Dit besprak ik thuis ook, waarna ik deze ook heb gekeken. Hierover werd ik direct enthousiast merkte ik, waarna ik later ook begreep dat Boba hier wat in deed met alle temperamentmetingen. Mijn teamleidster Monique vroeg mij om dit ook in te brengen tijdens een teamoverleg. Tijdens mijn coaching had ik het al, met succes, al eens toegepast bij een cliënt. Ik merk dat als je emoties op deze manier concreet maakt, kan iemand veel sneller aangeven waar hij of zij tegenaan loopt.”
Met deze manier van werken bij Boba kan je mensen tot bloei te laten komen. Daarin valt Boba echt positief op. Mijn Forzo-collega’s onderstrepen ook waar wij het nu over hebben gehad, merk ik. Ik voel me hier als een vis in het water en ben ik echt fan van Boba. En dat is ook gewoon echt zo.”
Waar kunnen wij jou mee helpen?
