Het verhaal van… Roxanne de Looze

Macaronipinguïns, natte verf, autoritjes, tekenen en… autisme. Een op het oog een wellicht onsamenhangend geheel. Bij Roxanne niet. Zij werkt sinds november 2024 bij Boba als autismecoach en met haar achtergrond als Kunstzinnig Therapeut kan zij haar (creativit)ei(t) volop kwijt in haar werk. Zoals zij zegt: “ik vind het fantastisch”. Dit is het verhaal van… Roxanne de Looze.

Over haar voorgaande functies trapt Roxanne af: “De afgelopen jaren heb ik in de gehandicaptenzorg gewerkt met verschillende doelgroepen; van wat lager tot wat hoger niveau. Bij cliënten met een wat hoger niveau merkte ik dat zij vaak slim zijn, maar emotioneel in disbalans kunnen zijn. Dat maakt het een lastige, maar vooral leuke puzzel. In de loop van vorig jaar heb ik besloten een nieuwe stap te willen maken, waarna ik Boba tegenkwam op Facebook.”

De stap vanuit de gehandicaptenzorg naar Boba, waar Roxanne nu werkt als autismecoach was een bewuste keuze. Tussen haar opleidingsachtergrond binnen kunstzinnige therapie heeft zij uiteindelijk een mooi raakvlak gevonden met Boba. Roxanne vertelt hierover: “tijdens mijn opleiding heb ik al te maken gehad met coaching, hiervoor heb ik een minor gevolgd. Afgelopen jaar heb ik mijzelf afgevraagd of ik de coachende kant op wil, toen dacht ik: ‘ja waarom niet?’. Als coach vind ik het juist mooi om niet alleen in het verleden te kijken, maar ook juist naar de toekomst te werken. Nu ben ik een jaar verder en ik vind het fantastisch!”

Zo geschiedde, in november 2024 startte zij bij Boba als Autismecoach waar zij startte met de introductiedag als aftrap voor alle medewerker die in de desbetreffende maand starten. Over haar start bij Boba vertelt zij: “het begin was ook echt wel even veel, met veel informatie. Die dagen waren ook in Dordrecht, waardoor ik ook iets langer moest reizen. Uiteindelijk vond ik deze week wel heel gaaf. Zeker de ACM-dagen (cursusdagen over de autismecentraalmethodiek) vond ik heel leuk en interessant. Vooral omdat deze theorie gekoppeld wordt aan de praktijk, hierdoor blijft het niet stoffige theorie, maar kan je er ook echt wat mee.”

Kort na mijn start vond er een splitsing in de teams plaats. Zo gebeurde er in een korte periode best een hoop. Hoe kijkt Roxanne terug op deze periode?

“In het begin ken je je collega’s natuurlijk nog niet zo heel goed en je wil je toch laten zien. Maar… mijn team heeft mij vooral heel goed opgevangen. Mijn collega’s zijn altijd heel open geweest en ik klets tenslotte wel. Zeker in het begin is het vaak even zoeken bij wie je moet zijn voor een specifieke vraag. Je moet tenslotte er gewoon zijn en gewoon je vragen stellen. Door zelf open te zijn, creëer je samen ook veel meer openheid, zowel met collega’s als cliënten. Ik wil ook dat cliënten open durven te zijn naar mij, dan vind ik dat ik ook open moet zijn naar hen. Soms heb ik wel eens een migraineaanval bijvoorbeeld en heb ik ook diabetes. Dit is tenslotte wie ik ben. Tuurlijk bespreek ik niet alles, maar ik houd van openheid. Gewoon zeggen, en kúnnen zeggen wat er is; dat is zo belangrijk. Het hoeft tenslotte niet allemaal perfect te zijn.”

Perfect of niet, haar overstap naar Boba is voor Roxanne is een goede keuze geweest. Haar baan als autismecoach geeft haar de uitdaging én het plezier die zij zocht, en dus heeft gevonden. Hoe kijkt zij naar haar overstap naar het ambulante werkveld?

“Het ambulant werken vind ik heerlijk! De ritjes tussendoor zijn heel fijn. Daar kan je weer even tot jezelf komen in je eigen bubbel of even bellen met bijvoorbeeld een collega. Soms kan ik het werk wel een beetje mee naar huis nemen, maar dat is vooral omdat het mijn passie is. Dit doe ik vanuit mijn hart. Uiteindelijk kan ik het ook wel loslaten en ga ik lekker thuis aan de slag. Ik kan heel goed een huismus zijn.”

Eenmaal thuisgekomen, kan dit voor Roxanne vaak een fijne plek zijn om even af te schakelen van een vaak drukke werkdag. Waar kan zij haar ei in kwijt om te ontspannen?

“Ik houd van schilderen, tekenen vind ik ook heel leuk. Dit probeer ik ook steeds meer in mijn coaching mee te nemen.”

Met haar achtergrond als kunstzinnig therapeut is de link met haar creativiteit tenslotte al snel gelegd. Over het toepassen van haar achtergrond vertelt Roxanne:

“Mijn opleiding kunstzinnige therapie is maar een kleine opleiding. De meesten gaan vanuit die opleiding als beeldend therapeut aan de slag of zoeken iets anders in de richting van de beeldende kant. Bij cliënten doe ik bijvoorbeeld wel eens een tekenoefening, waar zij het woord “nee” moeten opschrijven. Dit kan letterlijk zijn hoe je het opschrijft, maar dit kan ook in de vorm van alleen een streep. Hiermee wordt het ook voor de cliënt zichtbaar hoe hij of zij “nee” zegt. Ook schilder ik wel eens met cliënten om hun gevoelens beter aan te kunnen spreken. Dan laat ik hen met natte verf op nat papier schilderen, dit vloeit tenslotte uit en wordt dus geen strakke lijn. Soms kan dit best lastig zijn, wat het dan juist interessant maakt, omdat dit vaak ook terugkomt in hun dagelijks leven. Op dit punt is het mooi om te onderzoeken waarom dit het dan lastig maakt en uiteindelijk, hoe kan je hier dan beter mee omgaan? Zo kan iemand het bijvoorbeeld lastig vinden als het lang duurt voordat hij of zij aan de beurt is bij de slager door een lange rij.”

“Bij een andere cliënt, een meisje, teken ik ook heel veel. In haar dagelijks leven raakt zij vaak in paniek als er iets misgaat, waardoor ze meestal dichtslaat. Tijdens het tekenen weet zij die situaties dan juist vaak wél op te lossen. Ook hierin maakt dit punt het interessant… Wat verandert er hier voor haar en wat kan het tekenen jou leren? Soms gebruik ik ook heel veel dieren, vooral bij cliënten met veel fantasie. Ieder dier heeft tenslotte zijn eigen kwaliteiten. Hierin stel ik vraag de vraag in welk dier de cliënt zich op dat moment het meest herkent én welk dier de cliënt het liefst zou willen zijn. Ik vind mezelf bijvoorbeeld altijd een macaronipinguïn. Als iemand een leeuw wil zijn, kan dat heel toepasselijk zijn als een cliënt zich op sociaal vlak meer wil ontwikkelen om makkelijker contacten te leggen. Echter, een rustige omgeving is voor een leeuw daarentegen dan weer geen passende plek. Zo kan je de fantasie van cliënten ook heel goed verbinden met de dagelijkse praktijk. In het leven hoef je ook nooit de slimste, sterkste of de vrolijkste te zijn. Een olifant en een vos zijn bijvoorbeeld ook allebei heel slim, alleen is de ene wat trager en de andere wat sluwer. We zijn ook nooit altijd hetzelfde, het moet vooral passen op wat er nodig is in dat moment. Hiermee kan je maatwerk bieden. Dat maakt het werk uiteindelijk ook heel leuk én dankbaar.”

Met een relatief kleine studie, heeft Roxanne veel collega’s met een andere achtergrond. Haar creativiteit wordt door haar collega’s en teamleider Monique ook juist gewaardeerd. Met haar originele invalshoek brengt dit een leuke dynamiek én vooral inspiratie in het team. Zoals Roxanne zei: “ik vind het fantastisch!”